Wojciech Sowiński

    WOJCIECH SOWIŃSKI urodził się w 1805 roku w Łukaszówce na Podolu, w szlacheckiej rodzinie o patriotycznych i muzycznych tradycjach. Początków muzyki uczył go ojciec Sebastian, kapelmistrz orkiestry wojskowej, kapeli Potockich w Tulczynie i nauczyciel. W latach 1825 - 27 studiował w Wiedniu grę na fortepianie u Carla Czernego oraz kompozycję i harmonię pod kierunkiem Adalberta Gyrowetza. Jako pianista debiutował w Wiedniu grając koncert fortepianowy Johanna Nepomuka Hummla. W 1828 r. wyjechał do Włoch. Koncertował m. in. w Wenecji, Mediolanie, Bolonii, Rzymie i Neapolu. Po kilku miesiącach osiadł w Paryżu. Tu rozwinął różnorodną działalność muzyczną. Był pianistą o błyskotliwej, brawurowej technice i głębokiej wrażliwości. Koncertował przede wszystkim we Francji, odbywał też tournee koncertowe w Anglii, Szkocji, Irlandii, Niemczech i Belgii. Wraz z Felixem Mendelssohnem, C. M. Stamatym i G. Osborne’em akompaniował F. Chopinowi i F. Kalkbrennerowi, mając swój udział w paryskim debiucie Fryderyka Chopina w 1832 roku. Był cenionym pedagogiem, uczył gry na fortepianie w domach polskich i francuskich oraz w szkole muzycznej Francis-Davida Stoepela, później w klasztorze panien des Oiseaux. Współpracował z francuskimi czasopismami Revue Musicale i Revue et Gazette musicale de Paris. Najcenniejszym jego dziełem jest wydany własnym nakładem Słownik muzyków polskich dawnych i nowoczesnych najpierw w języku francuskim (1857), potem po polsku (1874). Zmarł w Paryżu 5 marca 1880 roku.
    Twórczość kompozytorska Sowińskiego obejmuje ponad 120 opusów, w tym utwory fortepianowe, Symfonię e-moll, uwertury, 2 koncerty fortepianowe, msze, motety, Oratorium o św. Wojciechu, fantazje na skrzypce i fortepian, fantazje na flet i fortepian, Trio h-moll op. 76, Kwintet E-dur op. 87 oraz Nonet fis-moll op. 106.