Wojciech Gawroński

    WOJCIECH GAWROŃSKI urodził się 28 marca 1868 r. w Sejmanach (k. Wilna), zmarł 5 sierpnia 1910 r. w Kowanówku (k. Poznania). Był pianistą i kompozytorem. Pierwszy koncert dał w wieku 11 lat w Symferopolu grając utwory Chopina. Studiował w Instytucie Muzycznym w Warszawie u Rudolfa Strobla (fortepian), Gustawa Roguskiego (teoria muzyki) i Zygmunta Noskowskiego (kompozycja). Brał prywatne lekcje u Adama Münchheimera i Maurycego Moszkowskiego. Przeniósłszy się do Kowna, udzielał lekcji muzyki, a następnie przez rok (do czerwca 1894 r.) był dyrygentem orkiestry i chóru katedry w Wilnie. Pod koniec 1895 r. objął dyrekcję utworzonej przez siebie szkoły muzycznej w Orle oraz kierował pracą tamtejszego Towarzystwa Muzycznego. W tym okresie dużo koncertował, głównie w Polsce i Rosji. Kilkukrotnie wystąpił z koncertami kompozytorskimi m. in. w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym (1902, 1906) i Filharmonii Warszawskiej (1903). W 1902 r. osiadł w Warszawie i zajął się komponowaniem oraz pracą pedagogiczną.
    Twórczość Gawrońskiego obejmuje pieśni, kwartety smyczkowe, utwory na fortepian solo, na skrzypce i fortepian, na wiolonczelę i fortepian oraz opery.
    Utwory Wojciecha Gawrońskiego nagrodzone w konkursach kompozytorskich:
- pieśń Pamiętaj o mnie op. 1 - I nagroda, Warszawa (1896),
- Kwartet smyczkowy F-dur op. 16 - konkurs im. Ignacego Jana Paderewskiego, Lipsk (1898),
- Wariacje op. 9 na fortepian - I nagroda, konkurs im. ks. Kazimierza Lubomirskiego, Warszawa (1898),
- Ballada op. 10 na fortepian - I nagroda, konkurs im. ks. Kazimierza Lubomirskiego, Warszawa (1903),
- Legenda op. 13 na fortepian - II nagroda, konkurs im. ks. Kazimierza Lubomirskiego, Warszawa (1903),
- Kwartet smyczkowy f-moll op. 17 - Moskwa (1903),
- opera Maria - konkurs Konstantego. Wołodkowicza (1904).