Władysław Aloiz

WŁADYSŁAW ALOIZ urodził się w 1860 r. w Pradze, zmarł w 1917 r. w Petersburgu. Był wiolonczelistą, pedagogiem, kompozytorem i dyrygentem. W latach 1873-1879 studiował w praskim konserwatorium u Franza Hegenbartha, a w latach 1879-1887 w Kijowie. W 1887 r. zamieszkał w Warszawie. Pracował jako wiolonczelista w orkiestrze Teatru Wielkiego oraz jako profesor Instytutu Muzycznego. W 1891 r. wyjechał do Rosji. Od 1887 r. zajmował stanowisko wiolonczelisty orkiestry dworskiej w Petersburgu. Działał także jako pedagog w tamtejszym konserwatorium.
    Twórczość kompozytorska Władysława Aloiza obejmuje utwory na fortepian, pieśni i utwory kameralne, w tym utwory na wiolonczelę i fortepian, na skrzypce i fortepian oraz Trio fortepianowe op. 40.