Stanisław Taborowski

STANISŁAW TABOROWSKI urodził się w 1834 r. w majątku rodzinnym koło Krzemieńca (Wołyń), zmarł w 1890 r. w Petersburgu. Był polskim skrzypkiem, kompozytorem i pedagogiem. W latach 1854-1859 odbył studia w Brukseli u Huberta Léonarda (skrzypce) i Bertholda Damckego (kontrapunkt). Od 1859 r. koncertował m. in. w Paryżu, Brukseli, Warszawie, Poznaniu, Wrocławie, Krakowie, Berlinie, Żytomierzu, Kijowie. W 1872 r. rozpoczął pracę jako profesor Freie Deutsche Hochschule der Musik w Berlinie ufundowanej przez hrabiego Tadeusza Tyszkiewicza. W latach 1875-1885 kierował oddziałem i szkołą Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego w Kronsztadzie. Pod koniec życia działał jako pedagog w Petersburgu.
    Twórczość kompozytorska Stanisława Taborowskiego obejmuje przede wszystkim dzieła orkiestrowe, utwory na skrzypce i orkiestrę oraz na skrzypce i fortepian. Jego kompozycje były nagradzane na międzynarodowych konkursach: w Brugii - I nagroda za Uwerturę na orkiestrę, w Gandawie - II nagroda za Pas redoublé na orkiestrę wojskową, w Petersburgu - nagroda za kantatę Angieł.