Stanisław Szczepanowski

Urodził się 12 lipca 1811 roku we Wrocieryżu koło Pińczowa. Był uczniem Liceum św. Anny w Krakowie. W 1829 roku podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Studia przerwał by przystąpić do powstania listopadowego. Za męstwo i odwagę odznaczono go krzyżem Virtuti Militari. Po upadku powstania wyemigrował najpierw do Niemiec, potem do Anglii. Początkowo żył w biedzie, dopiero zetknięcie z działającym w Edynburgu Feliksem Horeckim odmieniło jego los. Ten, udzielając Szczepanowskiemu lekcji gry na gitarze i widząc nieprzeciętne postępy swojejgo ucznia, doradził mu kontynuację nauki w Paryżu u słynnego Fernando Sora. Już po pierwszych występach we Francji i Hiszpanii zdobył sławę jednego z największych gitarzystów ówczesnej Europy. W latach czterdziestych XIX wieku wrócił do Edynburga, gdzie udzielał lekcji gry na gitarze i wiolonczeli. Jego tournée koncertowe w wielu krajach Europy, w tym w Polsce i Rosji, także w Egipcie (Kair, Aleksandria) wzbudzały najwyższe uznanie. Wielokrotnie w swoich koncertach występował na przemian jako wiolonczelista i gitarzysta. Pod koniec życia osiadł we Lwowie, gdzie zmarł nagle 16 września 1877 roku.