Roman Statkowski

    ROMAN STATKOWSKI urodził się 24 grudnia 1859 r. w Szczypiornie koło Kalisza, a zmarł 12 listopada 1925 r. w Warszawie. Był kompozytorem i pedagogiem. Początkowo studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Studia muzyczne z zakresu kompozycji odbył w Instytucie Muzycznym w Warszawie pod kierunkiem Władysława Żeleńskiego. Następnie przeniósł się do Petersburga, gdzie w tamtejszym Konserwatorium studiował u Nikołaja Sołowjowa (kompozycja) i Nikołaja Rimskiego-Korsakowa (instrumentacja). Dyplom ze złotym medalem uzyskał w 1890 r. Po krótkiej podróży do Niemiec oraz Belgii wrócił do Petersburga i pracował w przedstawicielstwie warszawskiego składu fortepianów Hermana i Grossmana. W 1903 r. zdobył I nagrodę za operę Filenis na międzynarodowym konkursie w Londynie. Rok później w Warszawie został zwycięzcą konkursu kompozytorskiego na operę do libretta opartego na treści poematu Antoniego Malczewskiego Maria. W 1904 r. zamieszkał w Warszawie, gdzie został profesorem Instytutu Muzycznego. Początkowo wykładał historię muzyki i estetykę, a od 1909 r., po śmierci Zygmunta Noskowskiego, prowadził również klasę kompozycji. Jego uczniami byli m. in. Jerzy Lefeld, Piotr Perkowski, Michał Kondracki, Kazimierz Wiłkomirski i Bolesław Szabelski.
    Twórczość Romana Statkowskiego obejmuje kwartety smyczkowe, utwory na skrzypce i fortepian, na fortepian solo , dzieła orkiestrowe oraz opery.