Paulina Szalit

    PAULINA SZALIT urodziła się 25 XI 1886 w Drohobyczu, zmarła po 1920 r. w Wiedniu. Studiowała w konserwatorium lwowskim. Po występach na terenie Galicji debiutowała jako uczennica Eugena d'Alberta na koncercie w Wiedniu w 1896 r. W 1898 r. kształciła się pod kierunkiem Józefa Hofmana, który do końca utrzymywał kontakt ze swoją podopieczną. Po wyjeździe Hofmana do Stanów Zjednoczonych, za jego namową, odbyła studia pianistyczne u Teodora Leszetyckiego w Wiedniu (1899-1901). Koncertowała m. in. w Lipsku (1897), Wrocławiu (1897-98), Petersburgu (1898), Berlinie (1902, 1904, 1907), Warszawie (1903, 1905); odbyła tournee po Anglii (1904) i Skandynawii, wielokrotnie występowała w Krakowie i Lwowie. Po wykonaniu Koncertu e-moll Chopina w Warszawie pod batutą Emila Młynarskiego pokreślano, że "nadzwyczajne zrównoważenie środków technicznych oraz spokój interpretacyjny nadają [jej] grze charakter zupełnej dojrzałości" (EMTA 1903 nr 6). Ostatni publiczny występ pianistki miał miejsce 17 X 1913 r. w Krakowie na koncercie kameralnym z udziałem Pawła Kochańskiego.
    Paulina Szalit była autorką kilkunastu utworów fortepianowych, które pojawiały się także na jej koncertach oraz pieśni Im Winter (Schlaf ein, mein süsses Kind).