Feliks Janiewicz

    FELIKS JANIEWICZ (YANIEWICZ) urodził się w 1762 r. w Wilnie, zmarł 21 maja 1848 r. w Edynburgu. Był polskim skrzypkiem, dyrygentem, kompozytorem, pedagogiem i organizatorem życia muzycznego. W latach 1777-1784 był członkiem kapeli królewskiej w Warszawie. W 1784 r. wyjechał do Wiednia. Spotykał się tam z Haydnem i Mozartem, który zadedykował mu swoje Andante na skrzypce i orkiestrę (KV 470). We Florencji poznał Pietro Nardiniego, w Turynie Gaetano Pugnaniego. We Włoszech miały miejsce jego pierwsze estradowe występy i tu powstały pierwsze kompozycje - koncerty skrzypcowe. W latach 1787-1788 występował w Paryżu w Concert Spirituel. W 1792 r. przybył do Wielkiej Brytanii. Po raz pierwszy publicznie wystąpił w Londynie 9 lutego 1792 r. na benefisie Vojtěcha Jíroveca pod dyrekcją Johanna Salomona. Oprócz występów na regularnych koncertach brał udział w wielu benefisach czołowych muzyków (m. in. Josepha Haydna 3 maja 1792 r.). 12 października 1799 r. ożenił się z Elizą Breeze i zamieszkał w Liverpoolu. W 1813 r. był jednym z trzydziestu współzałożycieli Philharmonic Society w Londynie, z którym współpracował do 1815 r. jako jeden z kierowników orkiestry. W 1815 r. przeniósł się do Edynburga. Prowadził tam aktywną działalność koncertową do 1831 r.
    Twórczość kompozytorska Janiewicza obejmuje pięć koncertów skrzypcowych, tria smyczkowe, divertimenti na 2 skrzypiec, utwory fortepianowe oraz pieśni.