Feliks Horecki

Urodził się 1 stycznia 1796 w Horyszowie Ruskim (k. Hrubieszowa). Nie wiadomo, kto był jego pierwszym nauczycielem gry na gitarze. Około 1815 roku podjął pracę w Komisji Skarbu w Warszawie. Wkrótce jednak wyjechał do Wiednia w celu kontynuowania nauki u Mauro Giulianiego. Po roku wyruszył w podróż artystyczną po Europie. Około 1820 roku przybył do Anglii. Prowadził aktywną działalność koncertową. Występował m. in. z austriackim gitarzystą Leonhardem Schulzem. Następnym etapem jego życia był pobyt w Edynburgu (Szkocja), gdzie zajmował się komponowaniem i pracą pedagogiczną. Jednym z jego uczniów był Stanisław Szczepanowski. Przez pewien czas mieszkał wraz z żoną Zofią Roberton w Dublinie. Później wrócił do Edynburga, gdzie zmarł 6 października 1870 roku.
    Feliks Horecki to jeden z najwybitniejszych polskich kompozytorów muzyki gitarowej XIX wieku. Stworzył wiele pełnych wdzięku utworów na gitarę solo i na 2 gitary. Są wśród nich kompozycje oryginalne (m.in. polonezy, walce, fantazje, polki, ronda, etiudy) oraz opracowania tematów operowych i melodii ludowych. Jest także autorem przynajmniej kilkunastu pieśni na głos z gitarą. Ogółem napisał około 150 kompozycji.

Wykaz kompozycji