Emanuel Kania

    EMANUEL KANIA  urodził się 26 marca 1827 r. w Uszycach, zmarł 16 marca 1887 r. w Warszawie. Był polskim kompozytorem, pianistą, organistą i krytykiem muzycznym. Jako pianista koncertował w wielu miastach Polski i za granicą. Był również pedagogiem gry fortepianowej. Kształcił się we Wrocławiu u Carla Schnabla, wrocławskiego pianisty i budowniczego fortepianów. Pracował także jako organista we wrocławskim kościele św. Macieja. W 1853 r. osiadł w Warszawie, od 1869 r. został profesorem Instytutu Muzycznego. Był znanym krytykiem i recenzentem muzycznym, znawcą twórczości Fryderyka Chopina. Swoje recenzje muzyczne zamieszczał w czasopismach "Kurier Codzienny" i "Kłosy".
    Jako kompozytor pozostawał pod dużym wpływem Chopina. Jego kompozycje cieszyły się w swoim czasie powodzeniem i były wydawane przez renomowane wydawnictwa muzyczne. Spuścizna kompozytorska Kani obejmuje liczne utwory fortepianowe (nokturny, romanse, walce, mazury, polonezy, etiudy), sonatę wiolonczelową, trio fortepianowe, muzykę do wodewilu Jana Kantego Gregorowicza pt. Werbel domowy (wyk. 1860) oraz pieśni (m. in. Marzenie do słów Włodzimierza Wolskiego i Dola do słów Kazimierza Brodzińskiego).